Sokağın Başı Yolun Sonu

Sokağın Başı Yolun Sonu

Adımımı atar atmaz sokağa, insan yüzleri birbirine karışıyor. Az önce gördüğüm hafif esmer tenli ince adam, şimdi sarışın kilolu bir kadın olmuş. Sonu hiç gelmesin istediğim yolun sonuna doğru ayaklarımı sürüyorum. Yüzlerce insan geçişleri içinde düşüncelerim mide bulandıracak kadar hızlı değişiyor, sonra onlar gibi oluyorum, sadece bir et parçası ve kemik torbası yani… Et ve kemik parçalarının yanımdan geçişlerini, yanlarından oralı olmadan geçişlerimle selamlıyorum. İlkin kendime mi yoksa insanlara mı yabancılaştım, bu soruyu sormayı da bir an eksik etmiyorum. Zaman geçtikçe içimde ki kara delikler büyüyor farkındayım, uzay boşluklarının ucu bucağı ıssız, ardı kökü dipsiz; bütün hislerim içimde, ayak uçlarımda belirir belirmez hemen yanlış iklime gelmiş gibi yok olup kayboluyor,  yaşam bulma ihtimali yüzde sıfır, adeta hiçbir yeşile yaşam şansı vermeyen bir çöl; ama sıcak değil iklimsiz sadece. Aşırı hissizliğimin, duygusal yoksulluğumun ya da yoksunluğumun, belki de doyma noktasına ulaşmışlığımın nedeni; sanırım içimde beliren yedi yirmi dört hizmet vermekten geri durmayan(!) her şeyimi yutan o koca kara delik. İçimde ki kara boşluk, geçmişimden bugünüme biriktirdiğim bütün iyi şeylerle birlikte beni ben yapan ne varsa, vakumlayıp içine çekiyor, son bir hamle ile kapı koluna tutunmuş çekim gücüne direniyor, karanlıkta kaybolmamanın teorilerini üretmeye çalışıyorum ama nafile! İçime işlemiş artık kara delikler, bir tane değil bin tane, gittikçe fazlalaşan ve durmak bilmeden devasa büyüklüklere ulaşan kara deliklerin içimde olduğunu zannederken, tam tersi ben onların içindeymişim meğerse. Kim söndürdü ışıkları diyeceğim ama  karanlıklar sokaklara taşmış, adım attığım topraktan başımı yukarı çevirdiğimde gördüğüm gökyüzüne her şey sim siyah. Neredeyim ben? Kim getirdi beni buraya? Ve nasıl kurtulacağım…

10250176_956110827752228_1561864328157800460_n

Tutunacak dallar arıyor insanlar, halbuki hepsi, en çokta onları en iyi taşıyabilecek, bütün yükünü sırtlayabilecek olanları; bir gecenin karanlığından faydalanan acılar tarafından herkes bilmem kaçıncı rüyasını görürken canice budanmış.

Yorum yazın.